Systemy odwróconej osmozy oparte są na zjawisku istnienia różnicy ciśnienia pomiędzy cieczami o odmiennych stężeniach oddzielonymi błoną w połowie przepuszczalną. To mówiąc fachowo ciśnienie osmotyczne. Ze względu na stosunkowo niewielkie dysproporcje ciśnień w zjawisku systemy RO opierają się na cyklu odwrotnym, w którym występuje zewnętrzne źródło ciśnienia czyli ciśnienie sieci wodociągowej. W procesie owym występuje przesączanie płynu z wyższym stężeniem zabrudzeń do wody o mniejszym stężeniu. Tak oto uzyskujemy nadzwyczaj wysoką dokładność filtracji. W osmozie filtrowane są szkodliwe substancje takie jak m.in.: mangan, żelazo, twardość ale także groźne bakterie.
Czystość wody uzdatnionej bliska jest wodzie demineralizowanej (przewodność rzędu kilkunastu micro Siemensów na centymetr kwadratowy). Niezmiernie często do celów spożywczych montuje się dopełniające mineralizatory KlarsanC, które uzupełniają mikroelementy odfiltrowane podczas przenikania wody poprzez membranę osmotyczną. Wadami systemu osmotycznego są przede wszystkim duży odrzut wody (minimalnie 50%, nawet przy stosowaniu pomp podnoszących ciśnienie) oraz niska wydajność (dlatego też z reguły do systemów RO dodaje się zbiorniczki buforowe zawierające zdezynfekowaną wodę). Obecnie filtry do wody oparte na zjawisku filtracji RO są niesamowicie często kupowane, a ponadto występują w rozległym przedziale wydajności.